Steeds meer Amsterdammers in conflict met werkgever tijdens ziekte

donderdag 18 juni 2026, 08:47 uur

Ziek worden en daarbovenop ook nog ruzie met je werkgever krijgen. Het overkomt steeds meer werkende Amsterdammers. In een stad met veel bedrijven, veel jonge professionals en een hoge werkdruk is langdurig verzuim allang geen zeldzaamheid meer. En juist in die lange ziekteperiodes lopen de verhoudingen tussen werknemer en werkgever vaak op scherp.

Het is een ontwikkeling die zich grotendeels achter de voordeur afspeelt. Iemand valt uit met klachten, en in plaats van rust ontstaat er gedoe. Over de re-integratie, over het loon, of over het oordeel van de bedrijfsarts. Voor de werknemer komt dat hard aan, juist op een moment dat hij toch al kwetsbaar is.

Een toename die opvalt

Bij het Amsterdamse MediRights, dat werknemers bijstaat die tijdens ziekte juridisch vastlopen, zien ze het aantal aanvragen toenemen. Steeds vaker kloppen mensen aan die in conflict zijn geraakt met hun werkgever terwijl ze ziek thuiszitten. Het gaat lang niet altijd om grote, principiële kwesties. Vaak begint het klein, met een meningsverschil over wat iemand wel en niet aankan, en groeit het daarna uit tot een slepende situatie.

Dat beeld past bij een bredere landelijke ontwikkeling. Werknemers zijn niet per se vaker ziek dan vroeger, maar wel langer. Vooral psychische klachten zoals stress, overspanning en burn-out zorgen voor lange uitval. En het zijn juist die lange trajecten waarin de druk oploopt en conflicten ontstaan. In een werkstad als Amsterdam, met veel werkende mensen en veel werkgevers, komt dat navenant vaak voor.

Waar het in de praktijk misgaat

De conflicten die ontstaan, lijken in de praktijk vaak op elkaar. Een veelvoorkomend pijnpunt is het loon. Een werkgever kan de loonbetaling stopzetten of opschorten als hij vindt dat de werknemer onvoldoende meewerkt aan het herstel of de re-integratie. Voor de werknemer is dat een enorme schok, zeker omdat de vaste lasten gewoon doorlopen. Lang niet altijd is zo'n maatregel terecht of correct onderbouwd.

Een tweede bron van wrijving is de bedrijfsarts. Diens oordeel bepaalt veel: of je arbeidsongeschikt bent, wat je nog kunt en hoe snel je weer aan de slag moet. Werknemers voelen zich daarbij niet altijd gehoord. Wie het niet eens is met het oordeel, kan een second opinion van een andere bedrijfsarts vragen of een deskundigenoordeel bij het UWV aanvragen. Veel mensen weten dat alleen niet, of durven die stap niet te zetten.

Daarnaast speelt de re-integratie zelf. Soms gaat het de werknemer te snel en wordt aangedrongen op werkhervatting die nog niet verantwoord voelt. In andere gevallen ontstaat onenigheid over passend werk bij een andere werkgever, het zogeheten tweede spoor. En in een toenemend aantal gevallen stuurt de werkgever aan op een vertrek, vaak via een vaststellingsovereenkomst. Zo'n voorstel wordt geregeld gedaan terwijl de werknemer nog ziek is, terwijl tekenen op dat moment grote gevolgen kan hebben voor het recht op een uitkering.

Werknemer staat vaak zwakker

Wat al deze situaties met elkaar gemeen hebben, is dat de werknemer meestal de zwakkere partij is. Een werkgever heeft doorgaans meer kennis van de regels, meer middelen en vaak een arbodienst of jurist achter de hand. De werknemer staat er alleen voor, en moet zich op een toch al moeilijk moment ook nog verdiepen in zijn rechten en plichten.

Dat verschil in positie verklaart waarom steeds meer mensen hulp zoeken. Ze willen weten waar ze staan, wat hun rechten zijn en hoe ze moeten reageren voordat een conflict verder oploopt. Naast vakbonden, rechtsbijstandsverzekeraars en arbeidsjuristen zijn er partijen die zich helemaal op verzuimconflicten richten. Zij beoordelen het dossier, brengen de juridische positie in kaart en nemen vaak ook de communicatie met de werkgever over. Dat laatste is voor veel werknemers een opluchting, omdat ze in een kwetsbare periode niet zelf de discussie hoeven te voeren.

Wat je zelf kunt doen

Los van wie je inschakelt, is er een rode draad die in vrijwel elke situatie helpt. Leg alles vast. Bewaar e-mails, brieven en verslagen van gesprekken met de bedrijfsarts. Onderteken niets onder druk en neem de tijd om een voorstel te laten controleren. En weet dat een oordeel van de bedrijfsarts of een maatregel van de werkgever niet het eindstation hoeft te zijn. Een second opinion of een deskundigenoordeel staat altijd open.

Ziek zijn is allang niet meer alleen een medische kwestie. Wie langdurig uitvalt, krijgt te maken met regels, beoordelingen en belangen die niet altijd samenvallen met het eigen herstel. Hoe eerder een werknemer weet waar hij staat, hoe kleiner de kans dat een meningsverschil uitgroeit tot een slepend conflict. En dat geldt in Amsterdam net zo goed als in de rest van het land.